Koderskie nudziarstwo
Co z tego, że potrafię bez większych trudności napisać dokument XHTML i ostylować go? Całość potrafię jeszcze opatrzyć, niezbyt rzecz jasna skomplikowanymi, plikami graficznymi, wydzierganymi w programach takich, jak Gimp czy Inkscape. Ostatnimi czasy mam wrażenie, że to zbyt mało. Nie rozwijam swoich umiejętności, a wiąże się z tym obawa, że stają się one przez to coraz skromniejszymi. Jeśli brać pod uwagę wyłącznie moje przyszłe życie zawodowe, taka sytuacja pozbawiona jest ewentualnych, negatywnych konsekwencji, w tym wypadku jednak daje znać o sobie ambicja, ukierunkowana głównie na ciągłe poprawianie niniejszej strony.
Trwające właśnie wakacje zorganizowałem w taki sposób, by mieć dla siebie możliwie najwięcej czasu. Zaplanowałem już wcześniej, by wykorzystać go produktywnie, próbując zrozumieć wreszcie JavaScript. Swoje zamiary zacząłem wprowadzać już w życie, początkowo korzystając z kursu Damiana Wielgosika ze strony Ferrante.pl. Kurs przystępnie napisany, pozbawiony zbędnych rozwlekłości, jednak niestety wyposażony jestem w umysł, w stanowczo zbyt małym stopniu ścisły, bym mógł zrozumieć całość bez problemów. Trudności nie zdołały mnie zrazić, jednak wciąż nie byłem w stanie sobie wyobrazić, jak osiągać można efekty, znane z nowoczesnych stron internetowych.
Przeglądając źródła strony głównej Jogger.pl odnalazłem wiele odwołań do biblioteki jQuery, wychwalanej podobno tak często przez Piotrka Petrusa. Po przeczytaniu tekstu Getting Started with jQuery Jörna Zaefferera, już bez jakichkolwiek wątpliwości, postanowiłem zainteresować się tym kawałkiem JavaScriptu. Wydaje się, że dzięki tej bibliotece i jej komponentom Interface, będę wkrótce w stanie zrealizować swoje plany, związane z unowocześnieniem bloga. Najprawdopodobniej czeka mnie ogromnie wiele trudności, całe szczęście jednak, że czasu również mam ogromnie wiele.
Piotr Pyclik
Nieudany humanista programuje
Obficie padało, gdy obudziłem się dziś rano. Wkrótce nadeszła porządna burza, zapewne by wyzwolić we mnie nieco negatywnych emocji; w całym mieszkaniu było ciemno i ponuro. Moje zdenerwowanie wciąż wzrastało, jako że zamierzałem pojec[...]